തുഷാര

ത്രീ ഇന്‍ വണ്

sabnamsaby@gmail.com (സാബി) — Mon, 22 Dec 2008 15:28:00 +0000

ത്രീ ഇന്‍ വണ്
‍ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട........!
ബൂലോകവാസികള്‍ക്കു സന്തോഷപ്രദമായ ഒരു ക്രിസ്തുമസ്സും...!
ഐശ്വര്യപൂര്‍ണ്ണമായ നവ വല്‍സരവും......!
കൂടെ
ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മോനൊരു
ജന്മദിനാശംസയും
നേരാന്‍ ഈ ചിത്രം...

ജീവനുള്ള മീനുകള്‍

noreply@blogger.com (ശാബു) — Sun, 19 Oct 2008 02:17:00 +0000

എന്റെ പപ്പ ലീവില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കോഴിക്കോട്ടിലേക്ക്‌ ഒരു ഉല്ലാസയാത്ര പോയി.
പുലര്‍ച്ചെ തീരെ തിരക്കില്ലാത്ത റോഡിലൂടെ സ്പീടുള്ള ബസ്സിലിരുന്നു പിന്നിലേക്കു പായുന്ന മരങ്ങളേയും വീടുകളേയും നോക്കാന്‍ നല്ല രസമായിരുന്നു.
കാറില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനെക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം ബസ്സില്‍ യാത്ര ചെയ്യാനാണ്‌.ബസ്സില്‍ നമുക്ക്‌ വളരെ ഉയരത്തിലിരുന്നു കാഴ്ച്ചകള്‍ കാണാം.

ബസ്സിറങ്ങിയ ഉടനെ ഞങ്ങള്‍ ബീച്ചിലേക്കാണു പോയത്‌.
അവിടെയും ഞാന്‍ കുറെ രസകരമായ കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ടു.
കടലും വിശാലമായ ആകാശവും ദൂരെ നിര്‍ത്തിയിട്ടിടത്തു നീന്തിക്കളിക്കുന്ന ബോട്ടുകളും കാണാന്‍ നല്ല രസമായിരുന്നു. കടലിന്റെയും തിരമാലകളുടെയും ഭംഗി ഞങ്ങള്‍ കുറേ നേരം നോക്കി നിന്നു.

അപ്പോള്‍ ദൂരെ നിന്ന് ഒരു ബോട്ട്‌ എല്ലാരും ചേര്‍ന്നു എലേലം പാടി തുഴഞ്ഞു വരുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു.
ആ ബോട്ടിനുള്ളില്‍ മുഴുവനും പിടയുന്ന മത്സ്യങ്ങളായിരുന്നു.

ആ തോണി കരക്കു കയറ്റുന്ന കാഴ്ച നല്ല രസമായിരുന്നു.
ഒരു തലക്കല്‍ എല്ലാരും ചേര്‍ന്നു പിടിച്ചു വട്ടം ചുറ്റി കുറച്ചു മണലില്‍ കയറ്റി, പിന്നെ മറ്റേ തലയും അതേ പോലെ വട്ടം ചുറ്റിക്കയറ്റി.കുറേ അധ്വാനിച്ചാണവര്‍ തോണി മുഴുവന്‍ കരയില്‍ കയറ്റിയത്‌.അതിലെ മത്സ്യങ്ങളെ ഞാന്‍ കുറേ നേരം നോക്കി നിന്നു.

പിന്നെ ഞാന്‍ ബീച്ചിലൂടെ നനഞ്ഞ മണലില്‍ ചെരിപ്പിടാതെ നടന്നു.
തിരകള്‍ കൊണ്ടു വന്നിട്ട ചത്ത മത്സ്യത്തേയും,ഞണ്ടുകളേയും ഞാന്‍ ഏറെ കണ്ടു.

നടന്നു പോകുന്ന വഴിയില്‍ കടല്‍ത്തീരത്തു തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഒരു പാര്‍ക്ക്‌ കണ്ടു.ഞാന്‍ എന്റെ പപ്പയോടു ചോദിച്ചു.
"നമുക്ക്‌ ആ കാണുന്ന പാര്‍ക്കിലേക്കു പോകാം".
എന്റെ പപ്പ അവിടുണ്ടായിരുന്ന മതിലിലൂടെ പാര്‍ക്കിലേക്കു നോക്കി.
പപ്പ പറഞ്ഞു
"പാര്‍ക്കിന്റെ ഗയിറ്റ്‌ പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു, വൈകുന്നേരമേ തുറക്കൂ"
അതു കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കു വിഷമം തോന്നി.വൈകുന്നേരമാവാന്‍ ഇനിയും ഒരുപാടു മണിക്കൂര്‍ കഴിയണം.അതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെയുള്ള ഒരു അക്വോറിയത്തില്‍ കയറി. പക്ഷെ അതിലുള്ള അധികം മത്സ്യങ്ങളും ചത്തിരുന്നു. ഇരുപത്തി നാലു ചില്ലു കൂടുകളില്‍ അഞ്ചണ്ണത്തില്‍ മാത്രമേ മത്സ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ആമയെ കാണുന്നതിനിടയില്‍ ആ കൂടിന്റെ തുരുമ്പിച്ച ഒരു കമ്പി തട്ടി എന്റെ ഇത്ത ശബിയുടെ കയ്യില്‍ മുറിവായതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പെട്ടന്നു അവിടന്നു പോന്നു.
അവിടെത്തെ അക്വോറിയ്ത്തിലെ ജീവനുള്ള മത്സ്യത്തെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും വീട്ടില്‍ അക്വോറിയത്തില്‍ മത്സ്യത്തെ വളര്‍ത്താന്‍ കൊതിയായി.മത്സ്യങ്ങള്‍ പിടയുന്നതിനെക്കാളും ചത്തുകിടക്കുന്നതിനെക്കാളും വളരെ ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച്ചയാണു അവരുടെ തുഴഞ്ഞു നടക്കല്‍.
എന്‍റെ ആഗ്രഹം പപ്പയോടു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അക്വോറിയം വില്‍ക്കുന്ന കടയിലേക്കു എന്നെ കൊണ്ടു പോയി.അവിടെ പലയിനം അക്വോറിയവും അതിലെ പലതരം മീനുകളേയും ഞാന്‍ കണ്ടു. അവിടെ നിന്നു ഞങ്ങള്‍ ഒരു അക്വോറിയം വാങ്ങി.

വിശന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങളെ മിഠായിത്തെരുവിലെ വസന്തഭവനിലേക്കാണു പിന്നെ പപ്പ കൊണ്ടു പോയത്‌. ഹോട്ടലില്‍ നിന്നു ഞങ്ങള്‍ നെയ്‌ റോസ്റ്റും മസാല ദോശയും കഴിച്ചു.
ഞങ്ങള്‍ തിയേറ്റിറിലേക്കു പോയി. തിരക്കഥ എന്ന്ന സിനിമയാണെന്നു കരുതി ഞങ്ങള് കയ്റിയ സിനിമ "മായബസാര്‍" എന്ന സിനിമയായിരുന്നു. പപ്പക്കും ഉമ്മിക്കും ഇഷ്ടമായില്ലങ്കിലും എനിക്കും ശബിക്കും നല്ല ഇഷ്ടമായി. മമ്മുട്ടിയങ്കിളിന്‍റെ നല്ല സ്റ്റന്‍ഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. സിനിമ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോന്നു..

മാഗസിന്‍ - പൂമ്പാറ്റ

noreply@blogger.com (ശാബു) — Mon, 06 Oct 2008 04:55:00 +0000

മാഗസിന്‍ നിര്‍മ്മിക്കുക?
വിഷയം :പൂമ്പാറ്റ

ചിത്രം

കവിത

പൂമ്പാറ്റേ പൊന്‍പൂമ്പാറ്റേ,
തുമ്പത്തണലില്‍ വന്നാട്ടെ!
തുഞ്ചത്തല്‍പ്പമിരുന്നാട്ടെ!

ഇല്ല എനിക്കതു പറ്റില്ല,
ഇന്നെനിക്കൊത്തിരി പണിയുണ്ട്‌.
പണികഴിഞ്ഞാല്‍ കുളിയുണ്ട്‌,
കുളികഴിഞ്ഞൊന്നു മയങ്ങണ്ടേ?

പൂമ്പാറ്റേ പൊന്‍പൂമ്പാറ്റേ
ഞാന്‍ നിന്‍ കൂടെ പോരട്ടെ?
എന്നെ കൂട്ടിനു കൂട്ടാമോ?

പോരണമെങ്കില്‍ പോന്നോളൂ,
പണിയെടുക്കാന്‍ പോന്നോളൂ,
മധു നുകരാനായ്‌ പോന്നോളൂ,
മലരുകള്‍ ഉണര്‍ത്താന്‍ പോന്നോളൂ

പൂമ്പാറ്റേ പൊന്‍ പൂമ്പാറ്റേ!
ചേല തന്‍ നിന്‍കഥ ചൊന്നാട്ടെ,
ചേലുള്ള നിന്‍കഥ ചൊന്നാട്ടെ!,

കഥ പറയാം നീ കൂടെ വരൂ,
പാറും വഴി ഞാന്‍ കഥയോതാം.
മഴവില്ലല്ലോ നിറമേകി,
വര്‍ണ്ണച്ചിറകിന്നിരുപുറവും.
മധുരുചിയല്ലോ മികവേകി!
പാറാനായ്‌ ഈ ചുറു ചുറുക്ക്‌.

കഥ

ഞാന്‍ ഒരു ദിവസം പൂന്തോട്ടത്തില്‍ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പൂമ്പാറ്റ പാറി വന്നു ഒരു പൂവില്‍ നിന്നു പൂന്തേന്‍ നുകരുന്നതു കണ്ടു.
ഞാന്‍ അതിനെ പിടിക്കാന്‍ അതിന്റെ പിറകെ ഓടിയപ്പോള്‍ അതു പാറി തൊട്ടടുത്ത ഉയരമുള്ള മാവിന്റെ മുകളിലേക്കു പറന്നു.
മാവു വളരെ ഉയരത്തിലായിരുന്നതിനാല്‍ അതിനെ പിടിക്കുക എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു.
പൂമ്പാറ്റ താഴെ വരുന്നതും കാത്തു ഞാന്‍ ആ മാവിന്റെ ചുവട്ടില്‍ കുറേ നേരം കാത്തിരുന്നു.
കുറേ സമയം മുകളിലേക്കു നോക്കി കഴുത്തു വേദനിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ താഴോട്ടു നോക്കി.
പിന്നീട്‌ പൂമ്പാറ്റയെ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെയൊന്നും കണ്ടില്ല.
എനിക്കു ദേഷ്യവും വാശിയും കൂടി.
അപ്പോള്‍ പുതിയ കുറേ പൂമ്പാറ്റകളുടെ ഒരു കൂട്ടം പൂന്തോട്ടത്തിലേക്കു പാറിവരുന്നതു കണ്ടു.
ഞാന്‍ വളരെ പതുക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു നടന്നു അതിലൊന്നിനെ പിടികൂടി.
അതിന്റെ ചിറകില്‍ നിന്നു വര്‍ണ്ണങ്ങളുള്ള പൊടി എന്റെ വിരലില്‍ പറ്റി.
അതിന്റെ ഭംഗിയുള്ള ചിറകു മുറിഞ്ഞു നാശമായി.
അതിന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണിലേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ എനിക്കു പാവം തോന്നി.
അതൊരു പാവമായിരുന്നു.
ഞാന്‍ അതിനെ വിട്ടയച്ചു.
പക്ഷെ അതിനു മുന്‍പത്തെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ കൂടെ ഉയരത്തിലേക്കു പറന്നുയരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
എനിക്കതു കണ്ടപ്പോള്‍ സങ്കടമായി.
പിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും പൂമ്പാറ്റകളെ പിടിച്ചിട്ടില്ല.
അവ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ പറന്നു നടക്കുന്നതു കാണുന്നതായിരുന്നു പിന്നെ എനിക്കു ഏറെ സന്തോഷം.

സംഭാഷണം.

കുട്ടി:- പൂമ്പാറ്റേ! നിനക്ക്‌ എവിടെ നിന്നാണു ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ചിറകുകള്‍ കിട്ടിയത്‌?
പൂമ്പാറ്റ:-ഇവ എനിക്കു ദൈവം തന്നതാണു മോനെ!
കുട്ടി:- ആ ദൈവത്തിനോടു പറഞ്ഞു എനിക്കും ഇതു പോലെ ഭംഗിയുള്ള ഉടുപ്പുകള്‍ തരാന്‍ പറയാമോ?
പൂമ്പാറ്റ:- നിനക്ക്‌ നിന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ തന്നെ ഭംഗിയുള്ള ഉടുപ്പുകള്‍ വാങ്ങിത്തരുന്നുണ്ടല്ലോ?
കുട്ടി:- ആ ഉടുപ്പുകള്‍ അണിഞ്ഞാല്‍ എനിക്കു നിന്നെപ്പോലെ മാനത്തു പറക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ?
പൂമ്പാറ്റ:- പക്ഷെ നിനക്കു നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സില്‍ പറക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടല്ലോ
കുട്ടി:- അതെ! അതാണു എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം. ഈ തിരിച്ചറിവ്‌ തന്നതിനു വളരെ നന്ദി.

ലേഖനം

പൂമ്പാറ്റ വളരെ ഭംഗിയുള്ള ജീവിയാണ്‌.
പക്ഷെ അവയുടെ ആയുസ്സ്‌ വളരെ കുറവാണ്‌.
മുട്ട,പുഴു എന്നീ ഘട്ടങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ്‌ ഒരു ചിത്രശലഭം രൂപം കൊള്ളുന്നത്‌.
ഇലകള്‍ക്കടിയില്‍ ഒട്ടിച്ചു നിര്‍ത്തിയ മുട്ടകള്‍ വിരിഞ്ഞു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം പുഴുവായി മാറുമ്പോള്‍ അവ ചെടിയുടെ പച്ച മുഴുവന്‍ തിന്നു നശിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ പ്യൂപ്പ ദശയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ വിശ്രമിക്കുന്ന ഇത്‌ പിന്നെ പ്യൂപ്പ പൊട്ടി പുറത്തു വരുന്നത്‌ ഭംഗിയുള്ള പൂമ്പാറ്റയായാണ്‌.
അപ്പോള്‍ അത്‌ പൂന്തേന്‍ ആണു ഭക്ഷിക്കുന്നത്‌.
പല വര്‍ണ്ണത്തിലും വലിപ്പത്തിലുമുള്ള ചിറകുകളുമായി ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ പാറിപ്പറക്കുന്നതു കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗിയാണ്‌.
ചെടികളില്‍ പരാഗണം നടത്താനും പൂന്തോട്ടത്തിനു ഭംഗി നല്‍കാനും പൂമ്പാറ്റകള്‍ സഹായിക്കുന്നു.

സ്വന്തംവര്‍ണ്ണാശംസകള്‍

noreply@blogger.com (ശാബു) — Sun, 05 Oct 2008 02:28:00 +0000

ഞാനും എന്‍റെ ഗ്രീറ്റിംഗ്‍സ് കാര്‍ഡുകളും

ലില്ലിക്കൊരു ആശ്വാസക്കത്ത്

noreply@blogger.com (ശാബു) — Thu, 25 Sep 2008 02:58:00 +0000

പള്ളിക്കൂടത്തിലെ രണ്ടാം മണിയും അടിച്ചു.
മഴ തോര്‍ന്നിട്ടില്ല.

പൂമംഗലത്തെ ഗ്രേസിയോട്‌ കുടയില്‍ ഒപ്പം നിര്‍ത്തുമോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ ലില്ലിയെ "പാവപ്പെട്ടവള്‍" എന്നു കളിയാക്കി ഓടിച്ചു.

ലില്ലി പുസ്തകവും സ്ലേറ്റും മാറോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ മഴയത്ത്‌ കൂടി ഓടി.
കാലുത്തെറ്റി വീണു. മുട്ടുരഞ്ഞു. തൊലി പൊട്ടി. ചോര വന്നു.
ഉടുപ്പില്‍ ചളി പുരണ്ടു. അതു കുറേ കൂടി കീറുകയും ചെയ്തു.

നനഞ്ഞൊലിച്ച്‌ അവള്‍ ക്ലാസ്‌ മുറിയുടെ വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ അതുകണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ടീച്ചര്‍ക്കു ദേഷ്യം വന്നു.

"പോയി വരാന്തയില്‍ നില്‍ക്കൂ? ,
ക്ലാസ്സ്‌ മുറി വൃത്തിക്കേടാക്കാതെ"

അതു കേട്ടു ഗ്രേസി അടക്കിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടു ലില്ലിയുടെ ഹൃദയം നീറി.
മഴ ശമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ കുഞ്ഞു കണ്ണുകള്‍ കണ്ണീര്‍ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

(ഒരു കുടയും കുഞ്ഞുപെങ്ങളും - മുട്ടത്തുവര്‍ക്കി)

=============================
നിങ്ങള്‍ ലില്ലിയുടെ സഹപാഠിയാണെന്നു
സങ്കല്‍പ്പിച്ചു അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിന്നായി
ഒരു കത്തു തയ്യാറാക്കുക?
==============================

പ്രിയപ്പെട്ട ലില്ലിക്ക്‌,

മഴ നനഞ്ഞു ക്ലാസില്‍ വന്ന നിന്നെ ടീച്ചര്‍ വഴക്ക്‌ പറഞ്ഞതില്‍ നിന്റെ മനസ്സ്‌ വേദനിച്ചുവോ?
സാരമില്ല.
നിന്നെ കുടയില്‍ കേറ്റാതിരിക്കുകയും പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്ത പൂമംഗലത്തെ ഗ്രേസിക്കുള്ള ശിക്ഷ ദൈവം കൊടുത്തുകൊള്ളും.
നീ ദ്രരിദ്രയായതില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു വളരെ സങ്കടമുണ്ട്‌.
നീ നന്നായി പഠിച്ചു ജോലി ചെയ്തു ധനികയാവുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ആ സങ്കടം മാറും.സന്തോഷമാവും.

ഗ്രേസിക്കു സ്വന്തംതെറ്റു മനസ്സിലാവുമ്പോള്‍ അവള്‍ നിന്നോടു മാപ്പു പറയും.
പിന്നെ നിങ്ങള്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളാകും.

എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ!

നിന്റെ സഹപാഠി
ശാബാബ് തോണിക്കടവത്ത്‌.

മഴ

noreply@blogger.com (ശാബു) — Sat, 20 Sep 2008 04:30:00 +0000

നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളും ഉള്‍പ്പെടുത്തി മഴയോട്‌ പറയാനുള്ളത്‌ എഴുതുക ?.

പ്രിയപ്പെട്ട മഴേ!
നിന്നിലൂടെ ആടിപ്പാടി കളിച്ചു രസിക്കാന്‍ കൊതിയാണ്‌.

മാനം കറുക്കുമ്പോള്‍ പാടത്ത്‌ കളിക്കാന്‍ ഉമ്മി സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ എന്ന സങ്കടമുണ്ട്‌.

നിന്റെ തുള്ളികള്‍ എന്റെ തലയില്‍ വീണാല്‍ എനിക്ക്‌ രോഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമെത്രേ!
പിന്നെ എനിക്ക്‌ സ്ക്കുളില്‍ പോകാന്‍ പറ്റില്ലത്രേ!

ചിലപ്പോള്‍ നീ എത്ര ഭയങ്കരനാണ്‌.
ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നീ എത്ര വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങളാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌.
അതുകൊണ്ട്‌ എനിക്ക്‌ ചെറിയ പരിഭവങ്ങളുണ്ട്‌.

എന്നാലും എനിക്ക്‌ നിന്നെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്‌.
നീ ഭൂമിയിലെത്തിയാല്‍ ഇവിടെ വസന്തകാലമാണ്‌.

നിന്നെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ വയല്‍ കൃഷി തുടങ്ങാന്‍.
ഇത്തവണ നീ എത്താന്‍ വൈകിയതുകൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ക്കു ലോഡ്ഷെഡിംഗ്‌ ഉണ്ട്‌.

അതിനാല്‍ അടുത്ത കൊല്ലം മടിപിടിച്ചിരിക്കാതെ കൃത്യസമയത്തു തന്ന്നെ എത്തണേ!

സ്നേഹത്തോടെ!

ചൊക്ലി

tkkareem@gmail.com (കരീം മാഷ്‌) — Mon, 28 Jul 2008 10:47:00 +0000

ബോഡീഗാർഡ്

ചൊക്ലിയെ എനിക്കു കിട്ടിയതു യാദൃശ്ചികമായിട്ടായിരുന്നു.
മരുഭൂമിയുടെ മധ്യത്തിൽ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ച ഇത്തിരി പച്ചയിൽ അസ്ഥിരമായ ഒരു ആലയത്തിലാണെന്റെ വാസം.
മിക്കവാറും സമയം ഞാനും ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറും തനിച്ച്‌.
ഒരു നാൾ നിറവയറോടെ ഒരു പട്ടി എവിടെ നിന്നോ എന്റെ കണ്ടൈനറിന്റെ സമീപമെത്തി.
നിറവയറും ദയനീയ കരച്ചിലും കണ്ട്‌ ഞാൻ ഇത്തിരി അന്നം കൊടുത്തു.
അതു തിന്നു അവൾ കണ്ടൈനരിന്റെ അടിയിലേക്കു ഊഴ്‌ന്നിറങ്ങി.
പിറ്റേന്നതിനെ കണ്ടതേയില്ല.
മൂന്നാം ദിവസം ദയനീമായി കരഞ്ഞു കൊണ്ടു വന്ന അതിന്റെ തിരു വയറൊഴിഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു.
കണ്ടയിനറിനടിയിൽ കുനിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ.
ഗതികേടായല്ലോ എന്നു ശപിച്ചപ്പോൾ പിന്നെ പട്ടിക്കൊന്നും കൊടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല.
പട്ടി മുനിസിപ്പാലിറ്റി വേസ്റ്റ്ബിൻ കണക്കാക്കി നടന്നു.
ഒരു വെടിയൊച്ചയും പിറകെ രണ്ടുമൂന്നു ഏങ്ങലുമായി ആ അമ്മയുടെ ജന്മം അവസാനിച്ചു.
മുൻസിപ്പാലിറ്റി ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ തോക്കിൽ നിന്നായിരുന്നു.
കണ്ണുമുന്നിലൂടെ കയറിട്ടു വലിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു പക്ഷെ പാവം കുഞ്ഞുങ്ങൾ അതു കണ്ടില്ല,
അവയുടെ കണ്ണു കീറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.

വലിച്ചു കൊണ്ടു പോയ വഴിയിൽ ഉണ്ടകൊണ്ട ഭാഗത്തു നിന്നും ചോരയും വയറു ഭാഗത്തു നിന്നു മുലപ്പാലും ഉറ്റി വീണിരുന്നു ഒരു പാടു ദൂരം.

പട്ടിക്കുട്ടികളെയും അയാൾക്കു കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതാണ്‌.
ഇവിടെത്തെ നിയമപ്രകാരം നായ വളർത്താൻ പ്രത്യേക ലൈസൻസു വേണം (വിഷബാധ പേടിച്ചു തന്നെ)
പക്ഷെ പിടഞ്ഞൊടുങ്ങുന്ന ബാല്യത്തെ കാണാൻ കരുത്തില്ലാത്തതിനാൽ നിയമത്തെ കണ്ണടച്ചു.
അഞ്ചണ്ണത്തിനെയും തീറ്റിപ്പോറ്റാനും നിയന്ത്രിക്കാനും പറ്റില്ലന്നു ബോധ്യമായപ്പോൾ ഒരു
രാത്രി ചാക്കിലാക്കി നാലെണ്ണത്തിനെ ലാബർ ക്യാമ്പിലേക്കു നാടു കടത്തി.
ഒന്നിനെ വളർത്തി
വളർത്തിയെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നതു തെറ്റ്‌ !
ബാക്കി വന്ന ഉച്ചിഷ്ടവും പഴകിയതും പുളിച്ചതും ദൂരെ കളയുന്നതിനു പകരം അവന്റെ പാത്രത്തിലിട്ടു.
അതു മാത്രം.
അതിനവൻ എന്നെ സംരക്ഷിച്ചത്‌.
കണ്ടയിനറിനടിയിലെ ഒരു മുട്ടൻ പാമ്പിനെ കടിച്ചു കൊന്നും.
രാവിലെ വിളിച്ചുണർത്തിയും, മോന്തിക്കു വാതിലിനു പുറത്തു ഉറങ്ങാതെ കാവലിരുന്നും.
രാവിലെ നടക്കാനിറങ്ങുന്ന എന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും സംരക്ഷകനായി ഓടി നടന്നും.
മറ്റു ക്ഷുദ്ര ജീവികൾ താമസസ്ഥലത്തു വരുമ്പോൾ അവനെകൊണ്ടു നിയന്ത്രിക്കാനായില്ലങ്കിൽ കുരച്ചു ബഹളമുണ്ടാക്കിയും അവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിനു എന്നോടവൻ പ്രത്യുപകാരം നിർവ്വഹിക്കുന്നു.

ചൊക്ലി എന്താവും എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക.

തുഷാരത്തുള്ളികള്‍: പട്ടിപ്പേറിലെ രാഷ്ട്രീയം.#links

കള്ളനും വെളിച്ചവും

tkkareem@gmail.com (കരീം മാഷ്‌) — Mon, 28 Jul 2008 08:12:00 +0000

ഖബറുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു വിജനമായ സ്ഥലത്തിനു നടുക്കുള്ള
നാട്ടിൻപുറത്തെ ഒരു പള്ളിയിൽ
ഒരുനാൾ ഒരു കള്ളൻ കേറി.

നട്ടപ്പാതിരക്കു ജാലി പൊളിച്ചകത്തു കയറിയ
"ജ്വാലി" മോഷണമായി സ്വീകരിച്ച കള്ളൻ.

പാതിമയക്കത്തിൽ തന്നെ കണ്ടു പേടിച്ചു അലമുറയിടാൻ
വലിയ "വാ" പൊളിച്ച മുക്രിയുടെ കുറുകിയ കഴുത്തിൽ കത്തി വെച്ചു പറഞ്ഞു!
"മിണ്ടിയാൽ കൊല്ലും".

മുക്രിയുടെ വായടഞ്ഞു
കഴുത്തിൽ ഇരുമ്പിന്റെ തണുപ്പടിച്ചപ്പോൾ അനുസരണ ശീലവും ജീവനെപ്പേടിയും ഉള്ള
മുക്രി മിണ്ടാതെ നിന്നു.

കള്ളൻ പിന്നെ ചോദിച്ചത്‌
"നേർച്ചപ്പെട്ടിയുടെ താക്കോലെവിടേ ?" എന്നായിരുന്നു.

ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും വാ തുറന്നൊരക്ഷരം മൊഴിയാതെ നിൽക്കുന്ന മുക്രിയെ കണ്ടപ്പോൾ
ദേഷ്യം അടക്കാൻ കഴിയാതെ,
കള്ളൻ അലറി്!

"മിണ്ടിയില്ലങ്കിലും കൊല്ലും!"

മുക്രി അരയിൽ നിന്നു താക്കോൽ കൂട്ടമെടുത്തു കള്ളന്റെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുക്കും നേരം
കള്ളൻ മുക്രിയുടെ മുഖത്തേക്കു നന്നായി ടോർച്ചടിച്ചു നോക്കി.

പിന്നെ ബോധശ്യൂന്യനായി നിലം പതിച്ചു.

(കാരണമെന്തായിരിക്കും?)

കരിവണ്ടും കുഞ്ഞനുറുമ്പുകളും

tkkareem@gmail.com (കരീം മാഷ്‌) — Mon, 07 Jul 2008 12:13:00 +0000

(ശാബുവിന്നു സ്നേഹപൂർവ്വം ഇതാ ഒരു കഥ)

കരിവണ്ടും കുഞ്ഞനുറുമ്പുകളും

പണ്ടു പണ്ടൊരു ഉദ്യാനത്തില്‍ അധ്വാനികളായ കുറേ ഉറുമ്പുകള്‍ വളരെ സമാധാനത്തോടെ സുഖമായി ജീവിക്കുകയായിരുന്നു.

ഉദ്യാനത്തിലെത്തുന്നവര്‍ക്കു രാത്രിയില്‍ വെട്ടം കിട്ടാനായി അവിടെ ഒരു വഴിവിളക്കു സ്ഥാപിച്ചു.

അതിലെ വെട്ടം കണ്ടു ദുഷ്ടനായ ഒരു കരിവണ്ടെവിടെന്നോ അവിടെയെത്തി.

ആ കരിവണ്ടു അഹങ്കാരി മാത്രമല്ലായിരുന്നു മഹാക്രൂരനും കൂടിയായിരുന്നു.

തനിക്കു പറക്കാനും നടക്കാനും ഒരുപോലെ കഴിയുമെന്നും, കട്ടിയുള്ള ശക്തമായ പുറന്തോടുള്ളതിനാല്‍ മറ്റു ചെറിയ ജീവികള്‍ക്കൊന്നും തന്നെ ഒരു ചുക്കും ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ലന്നുമവന്‍ എല്ലാരോടും വീമ്പിളക്കി.

ഉറുമ്പുകള്‍ ദിവസം മുഴുവന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടു അധ്വാനിച്ചു ശേഖരിച്ച ആഹാരം, ഇരുട്ടുന്നതിന്നു മുന്നേ മാളത്തിലെത്തിക്കാന്‍ ധൃതിയില്‍ ചുമന്നു ഓടിപ്പോകുമ്പോഴായിരിക്കും അഹങ്കാരിയും ക്രൂരനുമായ കരിവണ്ട്‌ ശീല്‍ക്കാരശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചും ശക്തമായി ചിറകുവീശിയും അവരുടെ തലക്കുമുകളിലൂടെ മൂളിക്കൊണ്ടു വട്ടംചുറ്റിപ്പറക്കുക.

പാവം ഉറുമ്പുകളുടെ വായില്‍ കടിച്ചുപിടിച്ച ആഹാരകഷ്ണങ്ങള്‍ അതോടെ ആ കാറ്റില്‍ പാറിപ്പോകും. വണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ശക്തമായ കാറ്റില്‍ ദൂരേക്കു പാറിപ്പോകാതിരിക്കാനായി അവ തറയില്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു കിടക്കും.

അതുകൊണ്ടൊന്നും യാതൊരു കാര്യവുമില്ലന്നു മനസ്സിലാവുമ്പോള്‍ കാറ്റിന്റെ ശക്തിയില്‍ കൂട്ടം തെറ്റാതിരിക്കാനായി അവര്‍ പരസ്പരം കൈകോര്‍ത്തു പിടിക്കും.

എതെങ്കിലും ഒരു പുല്ലിലെങ്കിലും പിടുത്തം കിട്ടാനവ പരക്കം പായും.

ഇതൊക്കെ കണ്ടു കരിവണ്ട്‌ പൊട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചിരിക്കും.

അവന്‍ വീണ്ടും കുറച്ചു കൂടി താഴ്‌ന്നു പറന്ന്‌ അവരെ കൂടുതല്‍ പേടിപ്പിക്കും.

വീണ്ടും ശല്യപ്പെടുത്തും.

കരിവണ്ടിന്റെ ശല്യം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ ഉറുമ്പുകള്‍ ആ ഉദ്യാനം വിട്ടു പോകാന്‍ പലതവണ ശ്രമിച്ചതാണ്‌.

എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം കരിവണ്ടു തന്റെ കഴിവുകേടു മനസ്സിലാക്കും.

അതോടെ അവന്റെ അഹങ്കാരം അസ്തമിക്കും അന്നേരം അവനു പശ്ചാത്തപിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയുണ്ടാവില്ല. അതുവരെ ക്ഷമിച്ചു ഈ തോട്ടത്തില്‍ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൊള്ളുക.

എന്നാണ്‌ അവര്‍ തീരുമാനിച്ചത്‌.

ഉറുമ്പുകള്‍ കരിവണ്ടിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ വരാതെ ഒളിച്ചും പാത്തും തറയില്‍ വീണ ആഹാരപദാര്‍ത്ഥങ്ങളും പഞ്ചസാരമണികളും ഭക്ഷിച്ചും സംഭരിച്ചും ഉള്ളതില്‍ സംതൃപ്തരായി ജീവിച്ചു.

ഒരു ദിവസം കരിവണ്ട്‌ അവന്റെ ഇഷ്ടാഹാരമായ അന്യജീവികളുടെ വിസര്‍ജ്യപദാര്‍ത്ഥ്യം ഉരുളയാക്കി ഉരുട്ടിയുരുട്ടി വരികയായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ പഞ്ചസാരയും കടിച്ചു പിടിച്ചു വരിവരിയായി മാളത്തിലേക്കു പോകുന്നതു കണ്ടത്‌.

ഉറുമ്പുകള്‍ തന്റെ ആഹാരപദാര്‍ത്ഥം നോക്കി കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചോ?

എന്നവനൊരു സംശയം തോന്നി.

സത്യത്തില്‍ അവക്കു അക്കാര്യത്തിലൊന്നും ഒരു താല്‍പര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷെ കരിവണ്ടിനു അതു തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത അപകര്‍ഷതാബോധം തോന്നി.

താന്‍ തിന്നുന്നത്‌ മറ്റു ജീവികളുടെ മലമാണല്ലോ എന്ന ചിന്തയും തന്നെക്കാള്‍ ശക്തി കുറഞ്ഞ ജീവികള്‍ നല്ല മധുരമുള്ള ഭക്ഷണമാണല്ലോ കഴിക്കുന്നത്‌ എന്ന ചിന്തയും അവനില്‍ ആത്മനിന്ദ ഉണ്ടാക്കി. അവന്‍ പ്രതികാരചിന്തമാത്രമുള്ള ജീവിയായി.

ദുര്‍ഗന്ധമുള്ള അവന്റെ തീറ്റ അവിടെയിട്ട്‌ അവന്‍ മടക്കിവെച്ച ചിറകുകള്‍ കറുത്തപുറന്തോടിനകത്തു നിന്നും ഗമയോടെ നിവര്‍ത്തി ശീല്‍ക്കാരശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഒന്നുമറിയാത്ത പാവം ഉറുമ്പുകളുടെ നേരെ പറന്നു ചെന്നു.

പെട്ടന്നു വീശിയ ശക്തമായ കാറ്റിലും കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിലും പെട്ട്‌ പാവം ഉറുമ്പുകള്‍ നാനാ വഴിക്കും ചിതറിപ്പോയി.

കരിവണ്ടു വീണ്ടും വീണ്ടും കൂടുതല്‍ ശക്തമായി, ഉറുമ്പുകളുടെ തലക്കു മീതെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പറന്നു. അവയുടെ പ്രാണനും കൊണ്ടുള്ള ഓട്ടം കണ്ടവന്‍ പരിഹാസത്തോടെ അട്ടഹസിച്ചു ചിരിച്ചു.

പക്ഷെ അഹങ്കാരം കൊണ്ട്‌ അടഞ്ഞ കണ്ണുമായി അന്ധനായി തലങ്ങും വിലങ്ങും അതിവേഗത്തില്‍ പറക്കുന്നതിനിടെ തൊട്ടു മുന്നില്‍ പൂന്തോട്ടത്തിലെ ഉരുക്കുകൊണ്ടുള്ള ആ വിളക്കുകാലില്‍ തലയിടിച്ചവന്‍ "പടോ" എന്നു തറയില്‍ വീണു.

അവന്റെ കഷ്ടകാലമെന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍, കാലുകള്‍ മുകളിലായാണു വീണത്‌.

താഴെ നല്ല മിനുസമുള്ള സ്ഥലം. എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ പലവട്ടം നോക്കി, പറ്റുന്നില്ല.

കൈകാലിട്ടിളക്കി നോക്കി. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒഴുകി നീങ്ങുന്നതല്ലാതെ ഉടലു മറിയുന്നില്ല.

പലവട്ടം പലരീതിയില്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു ഫലവും ഇല്ല എന്തിലെങ്കിലും ഒരു പിടുത്തം കിട്ടിയാല്‍ നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കാമെന്നു കരുതി ചുറ്റും നോക്കി.

പക്ഷെ അടുത്തൊന്നും ഒരു പുല്‍ക്കൊടി പോലും ഇല്ല.

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പഞ്ചസാരമണികള്‍ ക്ഷമയോടെ പെറുക്കിയെടുത്തു ഉറുമ്പുകള്‍ വീണ്ടും വരിവരിയായി പോകുന്നതവന്‍ ആ കിടപ്പില്‍ കിടന്നു കണ്ടു.

അവന്‍ നാണം കൊണ്ടു കണ്ണുചിമ്മി.

കാണാത്ത പോലെ കിടന്നു.

ഉറുമ്പുകള്‍ അതുവഴി കടന്നു പോയി. അവക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി.

അന്നു രാത്രിമുഴുവന്‍ കരിവണ്ടങ്ങനെ മലര്‍ന്നു കിടന്നു.

നടവഴിയില്‍ കിടക്കുന്ന തന്റെ കറുത്തപുറന്തോടും അതിന്നുള്ളിലെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന ജീവനും പുലര്‍ച്ചെ മുതല്‍ പാര്‍ക്കിലെത്തുന്ന അനേകം ഷൂവും ചെരിപ്പും ഇട്ട കാലുകള്‍ക്കൊന്നിനടിയില്‍ ഞെരിഞ്ഞു പൊടിപൊടിയാവുന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവന്‍ ശരിക്കും പേടിച്ചു വിറച്ചു.

ഏതു നിമിഷവും അടുത്തു വരാനിടയുള്ള മരണത്തിന്റെ കാലടിശബ്ദം കാതോര്‍ത്തവന്‍ കിടന്നു.

അന്ത്യം അടുത്തുവെന്നു ഉറപ്പായപ്പോള്‍ താന്‍ ചെയ്ത തെറ്റുകളെല്ലാം പൊറുത്തു തരണേ എന്നവന്‍ ദൈവത്തോടു മനമുരുകി ഉച്ചത്തില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.

ഉച്ചത്തിലുള്ള ഈ പ്രാര്‍ത്ഥന കേട്ടു ഉറുമ്പുകള്‍ മാളത്തില്‍ നിന്നു പുറത്തു വന്നു.അവയുടെ ചെറിയ ഹൃദയത്തില്‍ വിശാലമായ ദയാദാക്ഷിണ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവര്‍ ഒന്നിച്ചൊരു തീരുമാനമെടുത്തു.

പിന്നെ വരിവരിയായി വണ്ടിനടുത്തേക്കു ചെന്നു.

ലോകത്തെ തലകീഴിട്ടായെങ്കിലും അവസാനമായി ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കിക്കണുകയായിരുന്ന കരിവണ്ട്‌ ഭീതിദായകമായ ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടു.

താന്‍ ഉപദ്രവിച്ച ഉറുമ്പുകളുടെ ഒരു നിര തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു.

തന്നെ ജീവനോടെ തിന്നു തീര്‍ക്കാനാണ്‌ അവയുടെ വരവെന്നവന്‍ വീണ്ടും തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ജീവിതത്തിലാദ്യമായി കരഞ്ഞു കൊണ്ടവന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്നോടു പൊറുക്കണം.ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ മരണവും പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുകയാണ്‌.എന്നില്‍ നിന്നു ജീവന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി പിരിയുന്നതു വരെ എന്റെ ശരീരം തിന്നു തീര്‍ക്കരുതേ!ഞാന്‍ വളരെ അഹങ്കാരിയായിരുന്നു. ഞാന്‍ നിങ്ങളെ വല്ലാതെ ഉപദവിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. നിങ്ങളോടു ചെയ്തതതിനൊക്കെ മാപ്പു തരണം.“

ഉറുമ്പുകള്‍ക്കു വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

അഹങ്കാരിയായ കരിവണ്ടു ഇത്രക്കും പാവമായോ?

അവര്‍ ഒന്നായി പറഞ്ഞു.സാരമില്ല.

“വിഷമിക്കേണ്ട!പാശ്ചാതാപമാണ്‌ ഏറ്റവും വലിയ പാപപരിഹാരം. ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു ശ്രമിച്ചാല്‍ താങ്കളെ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയും.അതിന്നാണു ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും വന്നത്‌“

അവര്‍ വിളക്കുകാലില്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ഒരു നൂലു ഏലേലം പാടി, ഒന്നിച്ചു ചേര്‍ന്നു വലിച്ചു അതിന്റെ അറ്റം വണ്ടിന്റെ കാലില്‍ കൊണ്ടുവന്നു വെച്ചു.

നൂലില്‍ പിടുത്തം കിട്ടിയപ്പോള്‍, കരിവണ്ടു അതില്‍ തൂങ്ങി നിവര്‍ന്നു.

അവനു ആശ്വാസമായി.

അവന്‍ നന്ദി പറയാന്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ നിന്നു.

ഉറുമ്പുകള്‍ നന്ദിവാക്കൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവരുടെ പണി ചെയ്ത ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍ നന്നായൊന്നു കുളിച്ചു കിടന്നുറങ്ങാന്‍ പോയി.

No.1

sabnamsaby@gmail.com (സാബി) — Fri, 20 Jun 2008 12:09:00 +0000

ശാബുവിന്റെ ഗള്‍ഫീദ് (ഒരോര്‍മ്മ)

tkkareem@gmail.com (കരീം മാഷ്‌) — Wed, 10 Jan 2007 03:20:00 +0000

പിറന്നാള്‍ സമ്മാനം

noreply@blogger.com (ശാബു) — Fri, 07 Jul 2006 01:52:00 +0000